Boek
Nederlands
Autobiografisch getint relaas van het opgroeien van een gevoelige jongen in een dorp in de Kempen.
Titel
De jongste zoon
Auteur
Bart Meuleman
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2014
287 p. : ill.
ISBN
9789021455228 (paperback)

Besprekingen

Zomertip

"Wie ben je, waar kom je vandaan, wat is je verhaal?" Met bijzondere fascinatie las ik het verhaal van Bart Meuleman, zoals hij het formuleerde en structureerde in De jongste zoon. Het boek, aangekondigd als een roman, is te lezen als een prikkelende, intellectuele autobiografie. Vertrekkend vanuit de stugge provinciaalse ...

"Wie ben je, waar kom je vandaan, wat is je verhaal?" Met bijzondere fascinatie las ik het verhaal van Bart Meuleman, zoals hij het formuleerde en structureerde in De jongste zoon. Het boek, aangekondigd als een roman, is te lezen als een prikkelende, intellectuele autobiografie. Vertrekkend vanuit de stugge provinciaalse Kempen - mezelf geheel vreemd en tegelijk volkomen vertrouwd - beschrijft Meuleman de wereld vanachter de grote, welwillende brillenglazen van een nieuwsgierig opgroeiende Kempenzoon. Geen grootse gebeurtenissen, maar het verhaal van hoe kunst zijn leven bepaalde. Het levert interessante ontwikkelingen op, waarin essayistische fragmenten (onder meer over Kempenaars Leo Pleysier en de architect Paul Neefs) naadloos verwerkt zijn. Goed geschreven, sterk gecomponeerd, prima gedaan.

Boekhandel De Zondvloed, Mechelen en Roeselare confituurboekhandels.be

Bart Meuleman
De jongste zoon
Querido, 19,95 euro.

JOHAN VDB ■

Vlammend verlangen naar een andere wereld

Theatermaker Bart Meuleman levert een meeslepende debuutroman af over een jeugd, in een precieze taal én met de juiste dosis zelfspot.

Je moet lef hebben om je debuutroman te laten cirkelen om een jeugd in de Kempen. Omdat zoveel auteurs je al zijn voorgegaan, van Leo Pleysier tot Maurice Gilliams via Walter van den Broeck tot Leen Huet. Maar ook omdat het sowieso een heikele affaire is, zo'n adolescentenroman vol ontworsteling aan geboortegrond en gezinsatmosfeer. Bart Meuleman (°1965) deinst er niet voor terug in De jongste zoon en geeft een aparte zwier aan het genre, waarbij hij meermaals een heen-en-weer maakt naar de essayistiek.

Meuleman, die we kennen als begaafd dichter en bevlogen toneelregisseur, schrijft met grote precisie, met milde ironie en de juiste dosis zelfspot. En vooral ook zeer meeslepend. Je voelt meteen dat de toon goed zit. Hij schrijft over een jongen die zich lichtjes verheven voelt boven zijn generatiegenoten, maar zich tegelijk het liefst onzichtbaar maakt, zichzelf weggumt om in heimelijkheid zijn latere zucht naar de langspeelplaten van Nico of de films van Fassbinder uit te l…Lees verder

In De jongste zoon dribbelt Bart Meuleman door zijn verleden. Hij gaat op zoek naar wat hem als mens en als kunstenaar vormde. Het levert een uiterst fascinerend verslag op, een verhaal dat soms bijna gênant persoonlijk is, waarin hij er ook in slaagt om die persoonlijke queeste naar identiteit en zingeving van op een afstand te beschouwen. 
Meuleman werd geboren in Turnhout, waar het avontuur niet voor het grijpen lag. Je moest er zelf naar op zoek. Naar muziek die je niet op de radio hoort. Naar beeldende kunst die onmogelijk lijkt. Naar alles wat buiten de lijntjes kleurt. Meuleman zou graag thuis komen in een grote stad, maar dat klinkt eenvoudiger dan het is. In De jongste zoon legt hij uit dat zoiets geen kwestie is van breken met het verleden en zonder meer iets nieuws beginnen. Meuleman is doortrokken van het bewustzijn dat het verleden in hem zit, dat zijn ervaringen hem gevormd hebben. De voorbeelden die hij aanhaalt, zijn talrijk. De romans van Leo Pleysi…Lees verder
De anonieme hoofdpersoon (soms aangeduid met ‘het’) groeit in de jaren '70-'80 van de 20e eeuw op in de Noorderkempen, bezoekt de dorpsschool en daarna het Sint-Victorinstituut in Turnhout. In een langzaam veranderende tijd ontwikkelt de artistiek aangelegde ‘bleke jongen met dat zachte gezicht’ een ‘moeheid voor het dagelijkse leven’, een drang om te ontsnappen aan ‘de orde van de dag’. Na zijn figuurlijke vader- en moedermoord en zijn gang naar de filmschool in de grote stad (Antwerpen, Brussel) ontdekt hij de wereld van de cultuur, waarin hij zich thuis voelt, al krijgt hij de hang naar jeugd en platteland niet afgeschud. Met grote precisie, ironie en zelfspot geschreven, breed uitwaaierende, autobiografische bildungsroman, klassiek opgebouwd in vijf delen, waarin de auteur in korte, niet-chronologisch opgebouwde hoofdstukken meeslepend zijn persoonlijke ontwikkeling schetst én in essays zijn helden bezingt (o.a. Mondriaan, Kruithof, Gilliams) of kunstbroeders bestrijdt (o.a. Faver…Lees verder

Over Bart Meuleman

Bart Meuleman (10 mei 1965) is een Belgisch toneelschrijver, (schrijver, regisseur), dichter en essayist.

Drie dichtbundels verschenen al van zijn hand. In 2002 was hij writer in residence voor het literaire tijdschrift Yang en hij werkte samen met Paul Verrept aan enkele kinderboeken over 'Mijnheertje Kokhals'. Voor zijn dichtbundel Hulp ontving hij in 2004 het Charlotte Köhler Stipendium en werd hij genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. Een volgende bundel, Omdat ik ziek werd (2008), kreeg nominaties voor onder andere de VSB Poëzieprijs en de Herman de Coninckprijs. In 2009 verscheen een bundel essays over popmuziek, De donkere kant van de zon, en in 2014 de autobiografische, essayistische roman De jongste zoon.

Met het gezelschap De zweep maakte hij De smerige trilogie (1999-2002). Hij regisseerde voor onder andere Theater Antigone, het Toneelhuis, NTGent en Dito'Dito. In 2006 schreef en regisseerde hij de theatermono…Lees verder op Wikipedia