Boek
Nederlands

Idyllen : nieuwe poëzie

+1
Idyllen : nieuwe poëzie
×
Idyllen : nieuwe poëzie Idyllen : nieuwe poëzie

Idyllen : nieuwe poëzie

Hij viel de poëzie binnen als Genghis Khan. Zijn verzengende verzen verpletterden de horigen die rilden van angst en ontzag. En toen zweeg hij. Zeven jaar dacht hij na over de wereld en de woorden. En nu is er Idyllen: een vloedgolf van zilte vragen en zwarte conclusies die zwelt als de zee bij nacht, terwijl de verlaten sloepen kraken in de haven en netten van vissers huilen. In de klassieke vorm
Titel
Idyllen : nieuwe poëzie
Auteur
Ilja Leonard Pfeijffer
Taal
Nederlands
Editie
3
Uitgever
Amsterdam: De Arbeiderspers, 2015
175 p.
ISBN
9789029589734 (paperback)

Besprekingen

De nachtzijde van de idylle

Poëzie. 'Pfeijffer dicht als niemand ooit tevoren', lees je op de achterflap van zijn nieuwe dichtbundel Idyllen. Is dat zo?

Als in de voorbije vijftien jaar één dichter zorgvuldig aan zijn imago heeft gesleuteld, dan Ilja Leonard Pfeijffer (1968) wel. Hij is de gulle dichter van het 'met de lardeerpriem doorregen goed gevulde wildbraad' die ons ook 'in roomboter gebakken beelden' serveert, zoals hij in het programmatische eerste gedicht van zijn debuutbundel Van de vierkante man (1998) meteen duidelijk maakte.

Pfeijffer wou zich daarbij keren tegen de uitgepuurde poëzie die in Nederland in de traditie van Hans Faverey geschreven werd. Hij pleitte helemaal niet voor een soort eenvoud. Integendeel: "Onbegrijpelijke poëzie is altijd beter dan makkelijke poëzie", schreef hij in 2000 in een artikel in het tijdschrift Bzzlletin.

Hij richtte zich daarbij tegen de zogenaamde podiumdichters, die te eendimensionale gedichten zouden schrijven, gericht op onmiddellijke verstaanbaarheid. "Ik eis onweerstaanbaar bizarre poëzie. Poëzie die wil chicaneren en vernieuwen", konden we verder in datzelfde arti…Lees verder

De winter komt

Ilja Leonard Pfeijffer is niet voor een gat te vangen, niet als schrijver, niet als dichter. De enige zekerheid in zijn nieuwe bundel Idyllen is dat het bergaf gaat.

Idyllen is helemaal niet idyllisch. Dit is een bundel die onder meer over waarheid en leugen gaat. Het is veeleer een bedwelmende hellevaart, te land, in de lucht en vooral ter zee met metaforische vehikels (schepen, vliegtuigen) langs het territorium van een avondland dat aan afbrokkeling onderhevig is.

Al ontkent Pfeijffer het misschien, hij geeft voortdurend vorm aan zijn ondergangsgedachte. Het enige wat vaststaat, is dat het flink bergaf gaat. Met alles. 'De winter komt', luidt het herhaaldelijk. Het wemelt van motiefjes die zeer frequent herhaald worden en die daar op verder borduren. De dichter ondergraaft intussen de schone schijn, onder meer door de beroemde regel van Nijhoff om de haverklap te citeren: 'Er staat niet wat er staat.' Het gaat slecht in de wereld; geen mens vindt er zichzelf nog in terug. Er is niemand die nog heet zoals hij zou willen heten. En het is overal nacht: 'De nacht is aangezegd', is een van de vele leidmotieven, 'de warre uren waaien'. Al va…Lees verder

Na zeven jaar dichterlijk zwijgen is ‘de nieuwe Lucebert’ terug met een dichtbundel: vijftig doorlopende, episch-lyrische gedichten, ronkende, rijmende alexandrijnen van telkens circa honderd regels, waarin Ilja de loper wijd uitrolt voor de retorica (‘de ware waarheid waarvoor ik op de knieën ga’), doorlopend zoekend naar het beste woord, als ‘fonkelende wijn in purper kristallijn’. De dichter is klaar voor zijn reis, met zijn gedroomde geliefde, op zoek naar zijn idyllen, maar ‘De nacht is aangezegd’, de winter komt en zal vele jaren duren, en dus wachten hem angst, demonen, onweer, dreigende zwarte golven en klippen. Speels, associatief en beeldend trekt hij in één grote inwendige monoloog vol taalplezier alle stijlregisters open: met gemak springend van Herakles en Lanseloet naar Google en Smartphone, van platonische geliefde naar belastingaanslagen, drollen, patat en berenlul, met clichés, archaïsmen (druistig, zompig), neologismen (mutsentrutten), spreektaal (fucking, dikke schi…Lees verder

Over Ilja Leonard Pfeijffer

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Vera de Kok

Ilja Leonard Pfeijffer (Rijswijk (ZH), 17 januari 1968) is een Nederlands dichter, classicus en schrijver. Op 13 mei 2014 won hij de Libris Literatuurprijs voor zijn roman La Superba en hij werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2019 met zijn roman Grand Hotel Europa. Pfeijffer woont in Genua.

Levensloop

Pfeijffer, zoon van een leraar Nederlands en een remedial teacher, doorliep het gymnasium aan het Sint Maartenscollege in Voorburg. Daarna volgde hij een studie klassieke talen (Grieks en Latijn) aan de Rijksuniversiteit in Leiden en promoveerde in 1996. Hij was van 1992 tot 2004 werkzaam als classicus, c.q. graecus aan de Universiteit Leiden. Hij is gespecialiseerd in het werk van de klassieke dichter Pindarus. In 1998 won hij de C. Buddingh'-prijs voor zijn dichtbundel Van de vierkante man. Voor de Boekenweek 2000 stelde hij de bundel De Antieken: Een korte literatuurgeschiedenis samen. Va…Lees verder op Wikipedia