Boek
Nederlands

Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen

Leonard Nolens (auteur)
+1
Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen
×
Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen

Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen

`The most authentic and uncompromising poetic voice writing in Dutch at the moment . Zo kwalificeerde Modern Poetry in Translation (King s College London) het werk van Leonard Nolens. Dat onverzoenlijke, dat niets ontziende voert ook in deze bundel de boventoon: `Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen . Tot tienmaal toe krijgt de lezer dit melancholieke bevel voor de kiezen. En gaandeweg de bund
Titel
Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen
Auteur
Leonard Nolens
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2011
114 p.
ISBN
9789021439556 (paperback)

Besprekingen

Dichter Leonard Nolens Een indringer in ons leven

Dichter Leonard Nolens

Een indringer in ons leven

Poëzie schrijven is Leonard Nolens' manier van leven. Hoe essentieel dat is, laat hij opnieuw voortreffelijk zien in zijn volumineuze nieuwe bundel Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen.

Nolens gaat op zoek naar een symbiose tussen het geschreven ik en het schrijvende ik. En hij doet dat, net zoals in zijn vorige bundels Bres en Woestijnkunde, maar ook anders, door te dialogeren: met de geliefde, met familie en vrienden, doden en levenden, met dichters met wie hij zich verbonden voelt. En met de lezer. Want allemaal vormen ze zijn onzuivere ik, dat hij niet spaart.

Leonard Nolens gaat op zoek naar die symbiose vanuit het besef dat ze fundamenteel niet mogelijk is. Maar hij laat zijn lyrische ik graag transformeren. In feite is het vreemd dat er vaak zo radicaal gesteld wordt dat leven en schrijven twee verschillende dingen zijn, tenminste als we de praktijk van Nolens' dichterschap van dichterbij bekijken. …Lees verder

Tussen creatie en crematie

In zijn jongste bundel probeert Leonard Nolens weer al zijn leeftijden te verzamelen tot hij de optelsom bekomt van zijn leven. En dat hele leven is poëzie.

Nolens aarzelt niet zichzelf

met huid en haar in te zetten

Het is al uitentreuren en door tal van recensenten geschreven en Nolens zelf bevestigt met elke bundel weer nadrukkelijk het samenvallen. Het is niet anders in Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen, zijn recentste bundel. De dichter haalt de door hem bewonderde Rilke aan: 'Ik zit in mijn werk als een pit in zijn vrucht'. Het is een uitspraak die niet alleen illustreert hoezeer leven en werk met elkaar verbonden zijn, maar die ook nog iets anders betekent. Eigenlijk stelt Nolens hier dat zijn werk de scheppende kracht van zijn leven is. Die pit is namelijk het levensvatbare begin, het is de oerkern die hem moet ontrukken aan de vergankelijkheid, doordat hij de mogelijkheid tot oneindige herhaling in zich draagt. Ik vermoed dat dit het is wat hem als een razende aan het schrijven zet: zijn geloof in een soort perpetuum mobile dat maakt dat hij ontsnapt aan zijn louter biografische tijd, zijn tijd van faits diver…Lees verder

Nolens, Verhelst en de jonge wolven

Leonard Nolens en Peter Verhelst hebben allebei een uitstekende nieuwe bundel uit. Samen met zeven jonge dichters treden ze op twee april aan op de vijfde Nacht van de Poëzie.

Met de dood van Hugo Claus, inmiddels drie jaar ge-leden, werd de Vlaamse poëzie onthoofd. De keizer was niet meer. Maar een land zonder leider bestaat niet. Eén dichter slechts had genoeg statuur om die rol op zich te nemen. Door zijn leeftijd, zijn beroepsernst, zijn nijvere productie, en uiteraard de kwaliteit van zijn poëzie, werd Leonard Nolens sindsdien als de hoofdman van de Vlaamse poëzie beschouwd. Zijn werk valt zowel onder als boven de Moerdijk in de smaak bij jong en oud, bij liefhebbers en critici. In zijn nieuwe bundel Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen herbevestigt hij zijn status.

Want Nolens' poëtica is duidelijk: voor hem telt de vent achter de vorm, de persoonlijkheid die zich in zijn gedichten engageert. In zijn ronkende, retorische verzen, die gestuurd worden door een pregnante cadans, schrijft hij zijn eigen leven uit, dat tegelijk de allure krijgt van het mensenleven in het algemeen. Dichter ben je met huid en haar, vindt Nolens. …Lees verder

‘Sluit de ramen. / Vergrendel de voordeur. / Verbrand de krant’. Met die niet mis te verstane richtlijnen aan zichzelf opent de nieuwe dichtbundel van Leonard Nolens. De dichter moet afstand nemen van ‘dat gindse gedoe’ van de buitenwereld en zich concentreren op het essentiële: ‘Een tafel, een stoel en een bed meubileren perfect / Je hoofd en je hart en je handen’. Nolens is als dichter nooit een Odysseus geweest die pas na twintig jaren vol avonturen en transformaties naar huis terugkeert: ‘Wat had je niet allemaal kunnen zijn, / Een fruitvlieg, een dwergaap, een bergdorp, een klaproos, / Een kleinzoon van Mozart, een wolk van een meid/ In een rolstoel, een steeneik, een bankfiliaal, een kikker.’ Maar de dichter kent geen genade voor dit soort fantasieën: ‘Ach man, hou toch op. Dat zijn allemaal weer / Trucjes voor dichters van dichterlijke / Gedichten’. Voyage au bout de ma chambre is wellicht de beste omschrijving voor zijn schrijverschap: ‘Je moet je behelpen met Nolens’,…Lees verder
Leonard Nolens (1947) is in deze bundel zonder omwegen belerend: 'Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen. / Ons hart ondervraagt hun begin. En het klopt.' Dit soort poëtisch zelfonderzoek is Nolens wel toevertrouwd. Hij heeft in korte tijd weer een kloeke bundel bijeengeschreven waarin hij zijn existentie prijsgeeft, ook via andere personages, zoals 'Claire': 'Ik kan het niet, zegt ze, ik kan niet alleen zijn, / Ze blaast in haar koffie, het went niet, ik woon / In den vreemde, ik waan mij al zoveel jaar thuis / In die praatjes van jullie'. Nolens is een sterke sonore stem in onze poëzie, die nooit versaagt maar altijd vraagt naar de grond van ons bestaan, niet wijkt voor wat er aan uitvlucht valt te verzinnen. Veel herinneringen en hommages dit keer: aan C.O. Jellema, Brodsky, Korteweg, Kouwenaar, en vele anderen. Hij is een van de beste, veelgeprijsde dichters van ons taalgebied. Zijn advies, in het eerste gedicht, luidt: 'Sluit de ramen. / Vergrendel de voordeur. / Verbrand de kr…Lees verder

Over Leonard Nolens

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Herman Schartman

Leonard Helena Sylvain Nolens (Bree, 11 april 1947) is een Vlaams dichter, vertaler en dagboekschrijver.

Biografie

Na zijn middelbare school volgt Nolens de opleiding tolk-vertaler aan de Hoger Instituut voor Vertalers en Tolken in Antwerpen. Vanuit Antwerpen werkt hij vanaf 1968 als freelance vertaler en is tussen 1969 tot 1973 redacteur van het experimentele tijdschrift Labris. Nolens is getrouwd en heeft twee zoons. Hij is de vader van de schrijver David Nolens.

Nolens debuteerde in 1969 met de dichtbundel Orpheushanden.

Situering

Hij is een romanticus, schrijft vaak over liefde en over de manier om aan de identiteit te ontsnappen. Zijn vroege werk wordt getypeerd als barok, experimenteel aandoende gedichten. In de loop der jaren treedt er een versobering op in zijn werk en krijgt het een meer parlando-achtige toon. Veelvoorkomende thema’s in het werk van Nolens zijn d…Lees verder op Wikipedia