Boek
Nederlands
De rozentuin bevat een selectie van twintig verhalen uit de jaren vijftig en zestig en vestigde definitief Brennans reputatie als begenadigd schrijfster.
Ierland is het decor van vijf verhalen. Het land vertegenwoordigt Brennans jeugd, waarin ze leed onder de vaak schokkende gebeurtenissen van de vrijheidsstrijd waaraan haar ouders actief deelnamen. De mensen die we tegenkomen zijn
Titel
De rozentuin
Auteur
Maeve Brennan
Vertaler
Rosalien van Witsen
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
The rose garden
Uitgever
Amsterdam: Athenaeum-Polak & Van Gennep, 2022
384 p.
ISBN
9789025314040 (paperback)

Besprekingen

Een Iers buitenbeentje in Manhattan

U hebt waarschijnlijk nog nooit van haar gehoord, maar Maeve Brennan schreef als geen ander over downtown New York. En Ierland.

Ze was anderhalve meter klein, droeg hoge hakken en hoog opgestoken haar en zwarte mantelpakjes met een verse bloem in de revers. Haar roodgestifte lippen gaven schunnigheden ten beste waar matrozen rode kaken van zouden krijgen. Ze flaneerde door de straten van Manhattan, een Iers buitenbeentje op zoek naar mode en ideeën voor Harper's Bazaar. Een bevriend redacteur zei over haar dat 'het was alsof ze Stijl uitvond waar ze stond'. Geen wonder dat zij - zo wil de mythe - de inspiratie was voor callgirl Holly Golightly in Truman Capotes Breakfast at Tiffany's.

Zij, dat is Maeve Brennan (1917-1993), de beste schrijfster van wie u nooit gehoord hebt. Iers was Maeve en ze bleef het, ook al spoelde ze op haar zeventiende aan in New York. Ze was de dochter van de Ierse consul, een felle fenian die na de Tweede Wereldoorlog met zijn gezin naar Ierland terugkeerde. Alleen Maeve bleef. Ze vond haar weg van Harper's Bazaar naar het prestigieuze literaire magazine The New Yorker. …Lees verder

Maeve Brennan fileert de mores van de Amerikaanse happy few

De twintig verhalen uit De rozentuin verschenen eerder in The New Yorker, waar de Ierse Maeve Brennan (1917-1993) vanaf 1949 tot de vaste staf behoorde. Ze spelen zich af tegen de achtergrond van de verstikkende jaren vijftig. De mooiste ervan in Herbert's Retreat: een villawijk ten noorden van New York, te bereiken via één smalle weg door de bossen. 'De weg is verboden voor buitenstaanders, in overeenstemming met het karakter van de Retreat, dat formeel, exclusief en vol ijzeren regels is. Maar het belangrijkste is dat er alleen de juiste mensen wonen.' Op die mensen richt Brennan haar oog: mannen die tegen een vrouw zeggen 'Ik heb je uitgevonden, schat' en vrouwen die koortsachtig bezig zijn met de inrichting van hun huizen. Via subtiele dialogen en scherpe observaties fileert Brennan de mores van the happy few, de dynamiek tussen man en vrouw én die tussen vrouw en vrouw - want afgunst en dromen-in-duigen vormen het cement tussen de verhalen. Hoewel Brennans…Lees verder