Book
Dutch
Een indringend portret dat een zoon geeft van zijn laagopgeleide vader en de erfelijke en maatschappelijke factoren die hem ten gronde hebben gericht.
Title
Ze hebben mijn vader vermoord
Author
Édouard Louis
Translator
Reintje Ghoos Jan Pieter Van der Sterre
Language
Dutch
Original language
French
Original title
Qui a tué mon père
Publisher
Amsterdam: De Bezige Bij, 2018
75 p.
ISBN
9789403133300 (hardback)

Reviews

Recht in het Franse hart

ROMAN. In zijn derde boek begraaft Edouard Louis zowaar de strijdbijl met zijn vader. Om vervolgens de politici die de arbeidersklasse tot 'armoede' veroordelen aan het kruis te nagelen.

De klassenstrijd laait weer op, de revolutionaire banieren mogen weer van stal, de strijd tegen het kapitalisme moet op het scherpst van de snee worden uitgevochten. Tenminste, die indruk krijg je wanneer je Edouard Louis hoort tekeergaan in zijn nieuwste boek Ze hebben mijn vader vermoord.

Is het een politiek manifest, een aanklacht tegen de Franse staat of toch vooral een virulente korte roman vol pijnlijk schurende herinneringen? Louis, het welbespraakte wonderkind van de Franse literatuur, injecteert zijn proza altijd weer met een ferme sociologische geladenheid. "Ik wil vooral aantonen hoe het geweld van de onderdrukten slechts een echo is van het geweld van de verdrukkers", zo poneerde hij in menig interview.

In zijn ophefmakende debuut Weg met Eddy Bellegueule (2014) blikte Louis zonder pudeur terug op een door vernederingen, alcoholmisbruik en vechtpartijen getekende jeugd in een Noord-Frans arbeidersmilieu, waar zijn homoseksualiteit op weinig respijt kon rek…Read more

Schrijven op ramkoers

Pamflet. Na de uppercut van Weg met Eddy Bellegueule publiceert Édouard Louis een vlammende aanklacht die weinig om het lijf heeft.

Opgroeien in een kansarm gezin is een forse handicap, maar Édouard Louis wist er zijn voordeel mee te doen. De Franse auteur schreef zichzelf in 2014 de bestsellerlijsten in met de rauwe coming-of-ageroman Weg met Eddy Bellegueule en werd op zijn eenentwintigste een schrijver van wereldformaat. Sinds die klim op de maatschappelijke ladder gaapt er tussen hem en zijn milieu een gigantische sociale kloof, die hij in zijn jongste boek vruchteloos probeert te dichten. De auteur keert in Ze hebben mijn vader vermoord terug naar het troosteloze Noord-Frankrijk van zijn kindertijd. Het flinterdunne uitgaafje is een soort van hommage aan zijn verwekker. In zijn debuutroman moest de man het nog stevig ontgelden, maar tegenwoordig is de schrijver veel milder gestemd. Louis weet zowaar een paar mooie herinneringen aan zijn vreselijke jeugd uit zijn geheugen op te diepen: die keer dat vader Bellegueule tegenover een leraar hoog opgaf van de intelligentie van zijn zoon, de dag dat hij he…Read more

Prachtig monument voor een gevoelige macho

Het grote talent Edouard Louis (1992) uit Noord-Frankrijk kiest zijn scènes zorgvuldig en schrijft gedetailleerd. Wanneer je de Franse originelen van zijn romans en ook van zijn meest recente tekst Ze hebben mijn vader vermoord (Qui a tué mon père), erbij pakt, valt op dat zijn stijl fris is en transparanter dan de Nederlandse vertalingen doen vermoeden.

In Ze hebben mijn vader vermoord laat Louis zien hoe het leven en het lichaam van zijn vader kapot zijn gemaakt door de politiek. Hij stelt vast dat 'politiek' de heersende klasse steunt en beschermt, terwijl mensen in de overheerste klasse vaker eerder doodgaan. Zijn vader 'hoort tot de categorie mensen die volgens de politiek vroegtijdig het loodje legt', aldus de vertaling. Een uitdrukking die zo in de strip Lucky Luke kan. Louis spreekt van een categorie 'à qui la politique réserve une mort précoce'.

En zo zijn er talloze woorden en uitdrukkingen met een andere connotatie dan de meer 'blanco' uitdrukkingen die Louis gebruikt: 'vrinden' voor 'copains', 'om zeep helpen' voor 'tuer', 'grijnzen' voor 'sourir' en het gedateerde 'saffie' voor 'clope'. Ze veroorzaken ruis in deze juist zo schone tekst, die vooral bestaat uit herinneringen van Louis aan zijn vader. Naast de woede-uitbarstingen en wreedheid plaatst Louis roerende momenten waaruit blijkt hoe g…Read more

In een kort geschrift dat het midden houdt tussen autobiografie en pamflet geeft de jonge auteur (1992) een indringend portret van zijn vader en de erfelijke en maatschappelijke factoren die hem ten gronde hebben gericht. Het verhaal speelt zich af in het deprimerende grijze en lelijke Noorden van Frankrijk. De erfelijk belaste vader heeft geen enkele schoolopleiding afgemaakt, werkt in een fabriek, is drankzuchtig en gewelddadig. Toch probeert de zoon uiteindelijk begrip voor hem op te brengen, zeker als hij in een polemisch orgelpunt van zijn geschrift de kapitalistische politiek ter verantwoording roept zoals die achtereenvolgens bedreven werd door Sarkozy, Hollande en Macron. Een keihard boek over een vader die geen woorden heeft en een zoon die geen antwoord krijgt.

About Édouard Louis

CC BY 4.0 - Image by Mariusz Kubik

Édouard Louis (born Eddy Bellegueule; 30 October 1992) is a French writer.

Biography

Édouard Louis, born Eddy Bellegueule was born and raised in the town of Hallencourt in northern France, which is the setting of his first novel, the autobiographical En finir avec Eddy Bellegueule (2014; published in English in 2018 as The End of Eddy).

Louis grew up in a poor family supported by government welfare: his father was a factory worker for a decade until "One day at work, a storage container fell on him and crushed his back, leaving him bedridden, on morphine for the pain" and unable to work. His mother found occasional work bathing the elderly. The poverty, racism, and alcoholism which he dealt with in his family during his childhood would become the subject of his literary work.

He is the first in his family to attend university. In 2011, he was admitted to two of the most prestigious institutions …Read more on Wikipedia